Een lichamelijke prestatie neerzetten en de bezochte landen en culturen intensief beleven. Door de tijdsduur en de manier van reizen waardoor je iets minder dan oppervlakkig kennis maakt met het land. Door met de fiets te reizen heb je snel contact met de bevolking, met de fiets ben je heel vrij om te gaan waar je wilt. Een mooie berg die je wilt beklimmen, hij is er voor je. Niet fijn en je bent zo weer weg. Juist de verrassingen zullen voor de mooie momenten zorgen. En door deze manier van reizen en weinig te plannen hopen we daar veel van te krijgen.

De reis begint in Los Angeles op 28 september 1998. Via Mexico (Baja California), Guatemala, El Salvador, Honduras, Nicaragua, Costa Rica naar Panama waarna we Zuid Amerika bereiken. Vanaf hier volgen we de Andes via Colombia, Ecuador, Peru, Bolivia, Chili om uiteindelijk Vuurland in Argentinië te bereiken.

• Karakter van de bestemmingen: Mensen in hun land met hun omgeving. Niet de grote steden of typische toeristen trekpleisters waarvan we er ongetwijfeld enkele zullen bezoeken maar het gaat ons voornamelijk om de dagelijkse beleving en natuur.
  
• Waarom centraal en Zuid Amerika? Ik heb geen idee! Natuurlijk voor de natuurlijke schoonheid en de diversiteit van het landschap. Er zijn echter meer streken in de wereld die aan deze eisen voldoen en die we nog niet kennen, maar je moet ergens beginnen.
  Uiteindelijk hebben de Maya- en Inca culturen, de doorgang van Panama naar Colombia, La Paz, Patagonië en Vuurland de doorslag gegeven. Dit zijn de punten waar we de reis omheen hebben gebouwd.
  Helaas is het in Colombia momenteel een beetje onrustig. Door strijd van de regering tegen de drugskartels en de ruzie tussen bepaalde drugs maffiosie onderling schieten ze eerst en vragen dan wie je bent. Dat is een wat ongelukkige volgorde. Ontvoering schijnt er ook een favoriete tijdsbesteding te zijn. Maar, misschien mede hierdoor, lijkt het ons een van de interessantere delen van de reis. Er is (nog) geen weg, geen civilisatie, geen enkele toerist alleen enkele indianen stammen. Om hier je eigen weg in dit oerwoud te vinden en de fiets erdoor te krijgen lijkt mij een prachtige uitdaging.

• Bibliotheek
• Lonely Planet
• Footprints
• Internet
• Haven ziekenhuis
• De Wereldfietser
• Fietsvakantiewinkel

Een heel lijf vol vaccinaties waaronder

• Hepatitis A en B
• Gele koorts
• Tyfus
• TBC
• DTP
• Meningitis

We schaffen ter plekke de malaria tabletten aan (Lariam en Paludrine)

• Prikpillen
• Antibiotica (algemeen)
• Antibiotica (blaasontsteking)
• Oogzalf
• Pijnstillers
• Betadine zalf
• Crème tegen zonne-uitslag
• Reserve injectiespuiten en -naalden
• Noodvulling en hulpmiddelen
• Waterzuiveringapparaat en druppels
• Geïmpregneerde klamboe
• Deet

• Goede fiets!
• Huis verhuren
• Veel klussen in huis afmaken
• Ontslag nemen
• Katten onderbrengen
• Financiën
• Hoeveel geld op welke rekening
• Verschillende credit cards
• Wat wordt er automatisch afgeschreven?
• Welke abonnementen
• Kennisgeving belastingdienst en gemeente
• machtigingen
• Telefoon opzeggen
• Postadres doorgeven
• Alle instanties adreswijzigingen sturen
• Alle medische voorzorg maatregelen
• Ruimte regelen voor opslag persoonlijke spullen
• Motor en auto verkopen c.q. "op laten passen"
• Spaans leren
• Visum voor Verenigde Staten
• verzekeringen

Voorbereidingen
Het plan om eens een lange reis te maken bestaat al geruime tijd. De wijze waarop was echter nog niet helder. Daarnaast gooide een oude baas in een auto -hij moet de medische keuring voor het rijbewijs ontlopen zijn- enige tijd roet in het eten. De motorfiets viel hierdoor af. Ook de rugzak was nu ineens geen reële optie meer. De auto werd al meteen als duur, onberekenbaar en niet leuk bestempeld en viel dus ook af. Een zeewaardig schuitje leek Jeroen nog wel wat, maar Inge raakt al zeeziek in een lek bad, dus ook dit plan lieten we maar varen.

Nadat we zomer 1997 naar Florence, Italië waren gefietst en uiteindelijk terug moesten hadden we hier niet veel zin in. Uiteindelijk werd toen de lang gekoesterde wens ineens helder en gekoppeld aan de fiets. Wanneer en waarheen was nog niet duidelijk. Na een bezoek aan de bibliotheek was het eerste plan naar Afrika, vanuit Nederland fietsen naar het zuidelijkste puntje van Afrika. Uiteindelijk is het toch Midden en Zuid Amerika geworden en waarschijnlijk hierna toch naar Afrika en dan nog misschien naar huis. Dit alles afhankelijk van de zin en de tijd die we nog over hebben.

De beste vertrektijd voor deze route is September. Om gelijk de volgende maand te vertrekken zou veel geld gekost hebben. Daarnaast doet een slechte voorbereiding afbreuk aan de spanning, het plezier en uiteindelijk het welslagen van de onderneming. Daarom de vertrektijd maar een jaar opgeschoven.

In het begin leek een jaar heel erg lang maar uiteindelijk is het toch wel prettig om de tijd te hebben om informatie te verzamelen, Spaans te leren, het huis op te knappen, nog wat extra te sparen en het lichaam nog een jaar te geven om verder op te knappen. Zoals ook uit het verslag zal blijken zijn wij niet van die planners en twee maanden zou ook voldoende geweest zijn voor de noodzakelijke dingen, toch ben ik blij dat we het jaar genomen hebben. Een strakke planning levert ook alleen maar extra druk om op een bepaald moment ergens te zijn, terwijl je daar eigenlijk helemaal niet wilt zijn. Daarom zal het lot onze gids zijn.

Zonder hulp wordt het reizen moeilijk. Er gaan hier ook dingen door en we willen graag terug komen zonder achterstallige betalingen, nog in het bezit van dierbare goederen enz.. Dank voor Rob en Herma die de hele zolder hebben verbouwd zodat onze spullen erbij konden. Ook zijn zij aanspreekpunt voor alles wat we hier achterlaten en de financiën. De buren die een oogje op het huis houden als het niet verhuurd is. Ook veel dank natuurlijk voor mijn (oud)collega's van Cytec die me tijdens de voorbereiding hebben gesteund en mij deze homepage hebben gegeven en bij (gaan) houden. Ik vind het heel bijzonder dat ze dat voor ons willen doen!

Een onderneming kan pas als geslaagd worden beschouwd, wanneer de doelstellingen zijn gehaald en het aan de verwachtingen heeft voldaan. Omdat natuurlijk volstrekt onduidelijk is wat er komen gaat is het wellicht aardig om onze verwachtingen van voor en na de reis t.z.t. te vergelijken.

Jeroen: Ik verwacht dat ik enige tijd nodig zal hebben om los te komen van de dagelijkse verplichtingen. Ik gunde mij zelden tijd om rustig een boek te lezen of anderszins dingen te doen die wellicht aangenaam waren, maar geen direct nut hadden, zodat ik er maar van af zag en weer overging tot de orde van de dag. Waarschijnlijk zal het enige tijd duren voor ik dat gevoel kwijt ben. Verder zie ik deze reis zowel als een leerzame ervaring als een sportieve uitdaging. Het lijkt mij schitterend de hoogste passen te befietsen, vulkanen te beklimmen en de elementen te trotseren. Anderzijds hoop ik veel van de culturen en volkeren in al haar facetten te zien en te leren, waarna dit alles wellicht een onderbouwd plaatsje kan krijgen in het beeld van de wereld en haar maatschappij dat ik tot nu toe voor mijzelf heb gevormd. Tenslotte hoop ik nog op tijd te zijn, om veel van de bestaande flora en fauna te zien, zoveel mogelijk ongerept, alvorens ook de laatste bossen en beestjes het veld moeten ruimen voor bulldozers die het land in cultuur moeten brengen, om te voldoen aan de niet aflatende expansiedrang van de mensheid. Met al deze ervaringen hoop ik straks rijker en slagvaardiger mijn taken in onze maatschappij te kunnen volbrengen.

Inge: Ik vind het heel moeilijk om mijn verwachtingen op papier te zetten, het is meer een gevoel dan een echte feitelijke doelstelling. De lichamelijke prestatie en het observeren en leren van andere culturen is voor mij denk ik het belangrijkste. Hoeveel kan mijn lijf en geest hebben? Kan ik meer balans en rust in mijzelf vinden? Door je horizon te verbreden en open te staan voor andere mensen en culturen leer je meer over jezelf wat je zeker wijzer en sterker zal maken. Deze persoonlijke groei is voor mij belangrijk. Maar verder zal het ook gewoon een prachtige reis worden waar je van moet genieten, een toevoeging aan je leven. Iets wat je meemaakt en prachtige herinneringen geeft wat je voor altijd een rijker mens zal maken. Iets heel moois om te doen en voor later om op terug te kijken.